Jak poradzić sobie po śmierci mamy?

Gdy odchodzi mama — jak przejść przez żałobę z czułością dla siebie

Są straty, które zmieniają wszystko. Śmierć mamy należy do tych doświadczeń, które dotykają najgłębszych naszych warstw. Niezależnie od wieku, w jakim ją tracimy, często czujemy się tak, jakby nagle zniknęło coś fundamentalnego. Błogie uczucie, bez którego ciężko mierzyć się z rzeczywistością i bezpieczne miejsce, do którego zawsze można było wrócić.
Jeśli jesteś w tym miejscu, warto powiedzieć jasno - to, co czujesz, ma znaczenie i ma prawo być tak trudne.

Co możesz odczuwać po śmierci mamy.

Żałoba nie jest uporządkowanym procesem. Nie przebiega liniowo. Może przypominać fale. Raz będą one spokojniejsze, raz nagle będą uderzać Cię z ogromną siłą.

Możesz doświadczać głębokiego smutku i tęsknoty, które pojawiają się niespodziewanie. Wywołają je konkretne zapachy, znane melodie piosenek czy odwiedzane miejsca. Z pewnością doświadczysz poczucia pustki, jakby świat stracił swój dawny kształt. To naturalne, fizycznie po stracie bardzo bliskiej osoba zmienia się chemia w naszym organizmie. Przypomina to właśnie uczucie pustki.
Nie zdziw się jak napadnie Cię złość albo bunt. Przecież „coś” ważnego zostało Ci odebrane, a Ty nie wyraziłeś/aś na to zgody. Z drugiej strony podczas przeżywania żałoby nie obce jest obwinianie się. Za niewypowiedziane słowa. Chwile, które chciałoby się przeżyć zupełnie inaczej i móc je jeszcze raz odtworzyć. Jeśli odczuwasz poczucie winy i masz ochotę wtedy płakać. Płacz. Oczyszczaj się, daj upust temu co się w Tobie zbiera.

Niektórzy też stają się jak skały. Obojętni emocjonalnie wpadają w stan odrętwienia. Nie oznacza to, że mniej kochałeś/aś. Po prostu w taki sposób radzisz sobie w szokiem, który przeżywasz.
To Ty decyduj czy w żałobie potrzebujesz bliskości innych osób. Być może chwilowe odosobnienie i wycofanie się z kontaktów towarzyskich będzie dla Ciebie lepszym rozwiązaniem i pozwoli na poukładanie sobie nowej rzeczywistości bez zakłóceń ze strony energii innych ludzi.
To wszystko mieści się w żałobie. Nie ma „właściwego” sposobu przeżywania straty mamy.

Małe rytuały, które mogą pomóc nieść proces żałoby.

W żałobie ważne jest nie tylko „radzenie sobie”, ale też pozwolenie sobie na bycie w relacji z pamięcią. Rytuały nie usuwają bólu czy przejmującego smutku, ale pomagają go oswoić.

1. Codzienna chwila dla mamy

Znajdź kilka minut dziennie, by świadomie o niej pomyśleć. Możesz zapalić świeczkę, usiąść w ciszy, powiedzieć do niej kilka słów. To buduje spokojną, wewnętrzną więź, która nie kończy się wraz z odejściem. Możesz oddać się modlitwie lub kontemplacji.

2. Pisanie listów

Napisz do mamy tak, jakby nadal mogła czytać Twoje słowa. Opowiedz jej, co się dzieje, co przeżywasz, za czym tęsknisz, za co dziękujesz. To prosty, ale niezwykle poruszający sposób na wyrażenie emocji i poukładanie swoich myśli.

3. Pudełko wspomnień

Zbierz przedmioty, które kojarzą Ci się z mamą — zdjęcia, drobiazgi, zapiski. To fizyczne miejsce pamięci, do którego możesz wracać wtedy, gdy poczujesz taką potrzebę.

4. Kontynuowanie jej małych zwyczajów

Może była jakaś potrawa, którą robiła, jej ulubiona herbata, miejsce na spacer, miejsce w kawiarni, sposób spędzania niedzieli, gest, który był „jej”. Delikatne wprowadzanie tych elementów do swojego życia może dawać poczucie ciągłości i delikatne uhonorowanie jej życia.

5. Tworzenie cyfrowej biografii mamy

Coraz więcej osób odnajduje ukojenie w żałobie w budowaniu żywej przestrzeni pamięci online. Jednym z takich rozwiązań jest stworzenie cyfrowej biografii, która opowiada jak pięknie żyła bliska Ci osoba. To miejsce, w którym możesz gromadzić zdjęcia i filmy, zapisywać wspomnienia - swoje i bliskich, opowiadać historię życia mamy w sposób, który najlepiej oddaje jej wyjątkowość.
Taka strona pamięci nie jest zamkniętym rozdziałem. Możesz ją edytować w dowolnym momencie, dodawać nowe treści, wracać do niej, kiedy tylko poczujesz potrzebę. To ważne, bo żałoba się zmienia, a wraz z upływem czasu zmienia się też sposób, w jaki pamiętamy.
Dodatkowym, bardzo symbolicznym elementem jest możliwość umieszczenia kodu QR na nagrobku lub w kolumbarium, który prowadzi bezpośrednio do stworzonej przez Ciebie biografii, swoistej laurki dla Mamy. Dzięki temu pamięcią o Mamie możesz pochwalić się wszystkich lub podzielić się nią tylko wybranym przez siebie osobą za pośrednictwem linku.

6. Dbanie o ciało

Żałoba to nie tylko emocje to także ogromne obciążenie fizyczne. Sen, jedzenie, ruch nawet w minimalnej formie pomagają utrzymać równowagę, gdy wszystko inne wydaje się być zaburzone. Dbaj zatem o regularne posiłki i spokojną aktywność fizyczną.

7. Rozmowa z kimś zaufanym.

Nie musisz przechodzić przez żałobę samodzielnie. Czasem wystarczy jedna osoba, przy której można być bez masek i bez konieczności „trzymania się”. Dla jednych będzie to przyjaciel dla innych osoba w rodzinie, która współodczuwa z Tobą stratę mamy. Często śmierć Mamy zbliża do siebie rodzeństwo lub umacnia relację z drugim żyjącym rodzicem. Kontakty z bliskimi mogą pomóc i podzielić swój żal i niezgodę na zaistniałą rzeczywistość, ale jeśli czujesz, że są każda rozmowa z osobą, która znała mamę jest ciężarem daj sobie czas.

Na koniec

Miłość do mamy nie znika wraz z jej odejściem. Zmienia swoją formę — staje się bardziej cicha, bardziej wewnętrzna, ale nadal obecna.
Żałoba nie jest czymś, co trzeba „przejść i zakończyć”. To proces uczenia się życia z miłością do osoby, która odeszła w nowy sposób.
I jeśli dziś jest bardzo trudno to jest część tej drogi i procesu uczenia się nowego świata.