Jak poradzić sobie po śmierci taty? Czułe wsparcie w czasie żałoby.

Jak sobie poradzić po śmierci taty? Czułe wsparcie w czasie żałoby.

Śmierć taty to jedno z najbardziej poruszających doświadczeń w życiu. Jego odejście zostawia przestrzeń, której nie da się niczym wypełnić. To strata, która dotyka nie tylko wspomnień, ale też poczucia bezpieczeństwa, tożsamości i historii rodziny. Jest pewnym zachwianiem. Być może za jego życie nie mogliśmy tego odczuć. Często po śmierci taty mamy wrażenie, że skała, w której mieliśmy nierzadko ciche powściągliwe wsparcie nagle odeszła.

Jeśli tu jesteś, prawdopodobnie próbujesz jakoś odnaleźć się w tej nowej rzeczywistości. Jesteśmy tu, żeby Ci w tym towarzyszyć.

Żałoba po Tacie – każda jest inna.

Relacja z Tatą była Twoja – jedyna i niepowtarzalna. Dlatego Twoja żałoba też taka jest.

Nie ma jednego „właściwego” sposobu przeżywania żałoby po stracie bliskiej osoby. Nie ma też wzoru na przeżywanie żałoby po konkretnym członku rodziny. Wszystko zależy od jedynej w swoim rodzaju więzi, która łączyła Cię z osobą, która odeszła. Relacje nie musiała być intensywna i obfita w regularne spotkania. Więzi nie mierzymy liczbą odbytych rozmów i wykonanych do siebie telefonów. To coś czego nie da policzyć.

Teraz, kiedy taty nie ma z Tobą możesz czuć głęboki smutek – masz do tego pełne prawo. Pozwól sobie wtedy na odmówienie udziału w radosnym spotkaniu z przyjaciółmi. Możesz nie mieć ochoty oglądać komedii z partnerem czy innego rozrywkowego programu w telewizji. Daj sobie czas na to, by spokój i odbicie się od smutku przyszło naturalnie. Bez narzucania sobie ram czasowych wmawiając sobie termin, od którego smucić się już nie wypada.

Możesz odczuwać pustkę. Badania wskazują, że nasze serce odpowiedzialne przede wszystkim za tłoczenie krwi w organizmie przy emocjonalnych burzach fizycznie je odczuwa. Uczucie pustki w sercu jest zatem realną reakcją chemiczną, która może zachodzić w Twoim ciele.

Możesz odczuwać ulgę. To również naturalne. Jeśli Tata długo chorował i nawet jeśli bezpośrednio nie uczestniczyłeś/aś w opiece nad nim sam fakt przewlekłego chorowania w rodzinie ma wpływ na wszystkich jej członków. Jest to sytuacja, która obciąża nas psychicznie i przysparza zmartwień. W trakcie choroby bliskiej osoby współodczuwasz z nią jej ból, osłabienie, ograniczenia, których przysparza choroba.
Uczucie ulgi w szczególności odczuwają osoby, które aktywnie opiekowały się osobą chorą. Jeśli nią jesteś nie czuje się winna/y, że odczuwasz ulgę i nagle możesz wrócić do dbania o siebie i realizowania od dawna odkładanych spraw czy nawet przyjemności. To naturalne, że teraz odczuwasz ulgę, że możesz spać spokojnie, już codziennie nie odwiedzasz apteki na zmianę z przychodniami. Jesteś tylko człowiekiem, które wykonał kawał dobrej roboty, żeby na „ostatniej prostej” osoba chora czuła się godnie i żyła w jak najlepszych warunkach mimo ciężkiej choroby.

Kolejne emocje, które mogą w Tobie siedzieć to zagubienie. Skołowanie w nowej rzeczywistości i brak osoby, którą znało się całe życie to duża zmiana. Podnoszenie telefonu z zamiarem zadzwonienia do Taty może wprowadzać Cię jeszcze długo w konfuzje. Myślenie o tym – co w tej sytuacji doradziłby mi Tata – może zostać z Tobą na zawsze.

Jeśli czujesz, że niektóre emocje są dla Ciebie trudne do opisania lub ciążą Ci. Podziel się swoimi przemyśleniami z kimś, kto może również czuje się źle po śmierci twojego Taty.

Dlaczego to boli aż tak bardzo?

Dlatego, że Tata jest symbolem bezpieczeństwa. Naszej podstawowej potrzeby, którą potrzebujemy stale zaspokajać. Niezależnie od wieku. Tata był kimś, kto był od zawsze. Nie znamy życia bez niego, nieistotne jak bardzo byliśmy ze sobą związani. Jest on częścią naszych korzeni, których również potrzebujemy.
Być może towarzyszą Ci myśli typu: „Już nigdy z nim nie porozmawiam”, „Nie zdążyłem powiedzieć wszystkiego”, „Kawałek mnie odszedł razem z nim”. To naturalne. Żałoba to nie tylko tęsknota za osobą – to też proces uczenia się życia bez niej.

Jak sobie radzić po śmierci Taty?

Pozwól sobie czuć – bez oceniania

Nie próbuj „być silny” za wszelką cenę. Płacz, jeśli potrzebujesz. Milcz, jeśli nie masz siły mówić. Twoje emocje nie są problemem – są reakcją na miłość i stratę.

Wracaj do wspomnień

Choć na początku może to boleć, z czasem wspomnienia stają się źródłem ciepła.Możesz: oglądać zdjęcia, przypominać sobie jego słowa, zapisywać historie z jego życia, rozmawiać o nim z bliskimi, stworzyć ponadczasową cyfrową biografią z kodem qr na nagrobek, uhonorować w wyjątkowy sposób jego rocznicę śmierci. To sposoby, by jego obecność nie zniknęła – tylko zmieniła formę.

Dziel żałobę z innymi

W rodzinie każdy przeżywa stratę inaczej, ale warto rozmawiać, z osobami, którym też brakuje teraz Twojego Taty. Powspominać razem przy kawie najlepsze momenty i być dla siebie nawzajem łagodnym jeśli ktoś bliski przeżywa żałobę w odmienny od Ciebie sposób.
Czasem jedno zdanie: „Też za nim tęsknię” potrafi bardzo pomóc.

Zadbaj o codzienność

W żałobie łatwo zaniedbać podstawowe rzeczy. Spróbuj jeść regularnie, wychodzić na świeże powietrze i zachować minimalną rutynę. To nie oznacza zapominania. To sposób, by przetrwać najtrudniejszy czas.

Daj sobie czas

Nie ma „terminu”, w którym powinieneś poczuć się lepiej. Żałoba zmienia się z czasem z ostrego bólu, w tęsknotę, potem w spokojniejsze wspomnienie. Ale wiedz, że jeśli ostry ból powróci, być może w trudniejszym momencie Twojego życia to naturalne. Wówczas również najlepszym sposobem jest szczera rozmowa z drugą osobą, która na przykład znała Twojego Tatę.

Jak zachować pamięć o Tacie na dłużej?

Wielu osobom pomaga nie tylko przeżywanie żałoby, ale też aktywne pielęgnowanie pamięci o bliskim. Coraz więcej rodzin decyduje się na tworzenie cyfrowych biografii – miejsc, w których można zebrać: zdjęcia, historie z życia, osiągnięcia zawodowe, pasje, wspomnienia bliskich, nagrania głosu lub wideo.
Na stronie takżyli.pl istnieje możliwość stworzenia takiej biografii i powiązania jej z kodem QR umieszczonym na nagrobku. Dzięki temu każdy, kto odwiedza grób, może zeskanować kod i zobaczyć, kim był człowiek – nie tylko dwie daty, ale jego pełne kolorów życie.

Tworzenie strony pamięci dla Twojego Taty pomoże Ci skupić się nie tylko na jego odejściu, ale na tym jak wyglądało jego życie. Bardzo często też proces ten zbliża ze sobą rodzinę.

Nie ma sposobu, by „przestać tęsknić” za Tatą.

Ale z czasem można nauczyć się żyć tak, by ta tęsknota nie była tylko bólem, lecz także przypomnieniem miłości.
Twój Tata żyje w Twoich gestach, w słowach, które od niego przejąłeś i w wartościach, które Ci przekazał. A dzięki świadomemu pielęgnowaniu pamięci – także w historiach, które zostawisz kolejnym pokoleniom. Bo życie nie kończy się w chwili śmierci.
Kończy się dopiero wtedy, gdy przestajemy o nim opowiadać.

Z życzeniami siły.
Zespół TakŻyli.