Jak napisać wspomnienie o zmarłym?

Poradnik dla osób w żałobie, które chcą godnie i z uwagą pożegnać bliską osobę
Utrata bliskiej osoby zatrzymuje czas. Wśród formalności, emocji i ciszy, która pojawia się po odejściu często rodzi się potrzeba zapisania kilku słów wspomnienia, które będzie wyrazem miłości, wdzięczności i pamięci dla osoby, która odeszła.
Napisanie wspomnienia o zmarłym to nie tylko forma pożegnania. To również sposób na uporządkowanie emocji i ocalenie od zapomnienia tego, co najważniejsze.
Nasze porady pomogą Ci przejść przez ten proces spokojnie i z uważnością.

1. Daj sobie czas i przestrzeń.

Nie musisz pisać od razu. Żałoba jest procesem, zaufaj procesowi. Wspomnienie nie musi być idealne, literackie ani długie. Najważniejsze, aby było prawdziwe. Jeśli czujesz chaos w myślach, zacznij od pojedynczych zdań, haseł i wspomnień. Możesz wrócić do tekstu po kilku dniach i go uzupełnić.
To naturalne, że podczas pisania pojawią się łzy. To znak, że słowa są szczere. Płacz jest oczyszczający i potrzebny. Zrzuca z nas napięcie.

2. Zacznij od tego, kim była ta osoba.

Wspomnienie może rozpocząć się od krótkiego przedstawienia osoby, która odeszła. Odpowiedz na pytanie kim była dla Ciebie lub Twojej rodziny? Jakie pełniła role i jak długo była w Twoim życiu? Określ 3 słowach jakie wartości były dla niej najważniejsze.
Przykład: „Była sercem naszej rodziny. Nikomu nie odmawiała pomocy, mimo zmęczenia i wielu obowiązków widziała potrzeby innych jak mało kto.”

3. Opowiedz historię życia.

Każde życie to osobna opowieść. Nawet jeśli wydaje się zwyczajne dla bliskich, którzy je ze sobą dzielili jest wyjątkowe. Możesz zacząć opowiadać w porządku chronologicznym. Początkiem może być dzieciństwo i młodość zmarłego. Następnie być może warte wspomnienia będą ważne decyzje czy przełomowe momenty. Twoje wspomnienie niech wypełni to co nadawało zmarłemu sens życia, czyli jego pasje i zainteresowania. Uhonoruj tę osobę wspominając jej talenty lub sukcesy zawodowe.
Zachowanie porządku chronologicznego w pisaniu wspomnienia to tylko propozycja. Czasem jedna dziedzina życia bliskiej osoby odda w pełni wartości, którymi się kierowała i co było osią jej życia.

4. Przywołaj konkretne wspomnienia.

Najbardziej poruszające jest przywoływanie we wspomnieniu rzeczy na pozór drobnych. Sposób w jaki bliska Ci osoba się śmiała. Powiedzonko, które często powtarzała. Być może rytuał niedzielnych obiadów lub nienaruszalny sobotni spacer w ulubionych parku. Może to być zbiór anegdot, które oddadzą całą osobowość osoby, którą wspominasz.

5. Napisz, co po sobie zostawiła.

W tym miejscu należy się zastanowić czego nauczyłeś się od tej osoby? Jak wpłynęła na Twoje losy? To, że pozostawiła pustkę jest rzeczą naturalną, ale czy zostawiła po sobie niematerialny dorobek? Być może miała wpływ na wiele osób. Przypomnij sobie czy ktoś jeszcze może usiąść z Tobą do wspólnego ułożenia tegoż wspomnienia. Możesz zakończyć tekst słowami wdzięczności.

6. Wspomnienie jako część cyfrowej biografii.

Coraz więcej rodzin tworzących wspomnienia decyduje się na stworzenie cyfrowej biografii z kodem QR umieszczonym na nagrobku. To nowoczesna i bardzo osobista forma upamiętnienia. Dzięki takiemu rozwiązaniu wspomnienie nie ogranicza się do dwóch dat i nazwiska wyrytego na kamieniu. W cyfrowej biografii można umieścić pełny życiorys zmarłej osoby, osobiste wspomnienia bliskich, mowę pożegnalną z uroczystości pogrzebowej, fotorelację z pożegnania, zdjęcia i ważne momenty z życia wspominanego, a nawet dodać drzewo genealogiczne rodziny. Kod QR pozwala poznać historię życia człowieka, który był cześcią naszego życia. Jest to forma oddania czci bliskim naszemu sercu.
To też pamiątka szczególnie ważna dla przyszłych pokoleń. Wnuki i prawnuki mogą dzięki temu zobaczyć, kim była osoba, której może nie zdążyły poznać.

7. Nie bój się prostoty.

Nie musisz używać podniosłych słów ani wzniosłych metafor. Najpiękniejsze wspomnienia są często najprostsze:
Przykład: „Dziękuję Ci za każdą rozmowę przy herbacie.”, „Dziękuję za to, że potrafiłaś śmiać się w trudnych momentach naszej wspólnej drogi.”, „Pokazałaś mi, że mam iść po swoje, nauczyłaś odwagi.”, „Twoje miejsce przy stole zawsze będzie nasze.”, „Będziemy żyć tak, jak nas nauczyłeś, uczciwie i z optymizmem w sercach.”

8. Jeśli jest trudno — poproś o pomoc.

Możesz poprosić członków rodziny o krótkie wspomnienia czy zebrać anegdoty od przyjaciół. Wspólnie stworzycie tekst, który połączy różne perspektywy. Być może o swoim bliskim dowiesz się czegoś nowego już po jego śmierci.
Często wspólne pisanie wspomnienia przynosi ulgę w przeżywanej żałobie. Scala rodzinę w trakcie pierwszego intensywnego etapu żałoby.

9. Pamiętaj, że to akt miłości.

Pisząc wspomnienie, nie zamykasz historii. Wręcz przeciwnie, nadajesz jej trwałość. Słowa zapisane dziś mogą stać się z biegiem lat bezcenną pamiątką.
W świecie, który szybko zapomina, świadome utrwalanie pamięci jest wyrazem szacunku i troski. Niezależnie od tego, czy zdecydujesz się na krótką notę, mowę pożegnalną czy rozbudowaną cyfrową biografię z kodem QR najważniejsze jest, by w te słowa włożyć to co wypływa z serca. Jeśli tworzysz wspomnienie dla bliskiej osoby pozwól sobie na szczerość, łagodność wobec siebie i nie spiesz się.

Pamięć to najtrwalszy pomnik, jaki możemy ofiarować.